Tit Khun
de verhalen
een listige leerling
Je kunt HIER meer lezen over Tit Khun. Mocht je interesse hebben dan kun je HIER lezen over lestijden en HIER over de kosten. Voor contact met mij kun je HIER klikken.
Meneer Tan vertelde elke les wel verhalen; verhalen die hij weer gehoord had of situaties die hij zelf had meegemaakt. Altijd was er een verband met de uitleg van dat moment.
In deze vertellingen heb ik de oude Kuntao-benamingen intact gelaten, en de namen van de technieken zijn dus -zoals gebruikelijk in het voormalig Nederlandsch-Indië- een mengeling van Nederlands, Chinees en Indonesisch.

De hieronder vertelde verhalen zijn ontleend aan mijn boek 'Tit Khun Pay - annotatie van een krijgsambacht' (ongepubliceerd, 1990). Hierin heb ik -naast een overzicht van de Tit Khun van meneer Tan Eng Ho- alle anecdotes opgetekend die meneer Tan ons vertelde, en aan de hand waarvan wij werden onderwezen in de geschiedenis van deze stijl, maar ook en vooral in de normen en waarden van de traditionele krijgskunstcultuur.
In zijn tijd werden technieken, zo vertelde meneer Tan,  niet uitgelegd als je nog maar kort leerde, en er rechtreeks naar vragen was 'not done'. Aan de hand van onderstaande anecdote liet meneer Tan ons zien hoe hij er tóch in slaagde om 'gevaarlijke technieken' van Gouw Gin Hok te leren te krijgen.
Meneer Tan vertelde dit verhaal ook wel eens om duidelijk te maken dat met list meer te bereiken viel dan met geweld.
Gouw Gin Hok kon zeer goed geheim houden. Dit blijkt uit het feit dat, toen meneer Tan al vergevorderd Tit Khun-beoefenaar was geworden onder Tan Boen Hoey en Thio Seng Peng en hij in conflict was gekomen met een Kuntao-meester van een andere stijl, een Tit Khun-leerling die al twaalf jaar onder Gouw Gin Hok had getraind hem goedbedoelend terzijde nam. "Pas op, weet je wel hoe hard hij slaat? En Tit Khun is alleen maar 'gooien'!"
In al die twaalf jaar was dat het enige dat deze leerling geleerd had...
Toen meneer Tan nog maar enkele maanden bij Gouw Gin Hok in de leer was wilde hij meer weten over de Tit Khun-technieken, maar hij kende het standaard antwoord dat hij zou krijgen: "Ga maar trainen, dat komt later wel", of: "Verdedig met 'gooien'". Dus verzon meneer Tan een list.
Op een dag vertelde hij zijn leraar dat hij was lastiggevallen door een leerling van Ten Foek Soey, een Kuntao-leraar van een andere stijl en bekend om zijn harde slagen. Meneer Tan was, na geduwd te zijn, gevallen. Hoe moest hij zich daar nu tegen verdedigen?
"Gooien" luidde het verwachtte antwoord van Gouw Gin Hok, die zoals gewoonlijk verscholen ging achter de krant die hij aan het lezen was.
"En als dat niet lukt?" vroeg meneer Tan verder.
Gouw Gin Hok, die niet van plan was om deze leerling meteen al gevorderde technieken te geven, zei "dat leer je nog wel. Ga nu maar trainen".
Daar had meneer Tan het aanknopingspunt waar hij op had aangestuurd. "U heeft gelijk" zei hij, "ik moet natuurlijk niet zoveel vragen stellen en niet zo nieuwsgierig zijn. Maar weet u, ik vraag het niet voor mezelf: die jongen wéét dat ik uw leerling ben, dus als ik verlies maak ik u als leraar èn onze stijl te schande. Dáárom vroeg ik u steeds om technieken: om voor uw naam en die van Tit Khun op te kunnen komen".
Gouw Gin Hok stond op, legde z'n krant achter zich op de stoel neer en liep naar meneer Tan. "Kom" zei hij. En hij onderwees meneer Tan zijn eerste 'gevaarlijke techniek', een toepassing vanuit pat kwa.