Tit Khun
de verhalen
de les
Je kunt HIER meer lezen over Tit Khun. Mocht je interesse hebben dan kun je HIER lezen over lestijden en HIER over de kosten. Voor contact met mij kun je HIER klikken.
Meneer Tan vertelde elke les wel verhalen; verhalen die hij weer gehoord had of situaties die hij zelf had meegemaakt. Altijd was er een verband met de uitleg van dat moment.
In deze vertellingen heb ik de oude Kuntao-benamingen intact gelaten, en de namen van de technieken zijn dus -zoals gebruikelijk in het voormalig Nederlandsch-Indië- een mengeling van Nederlands, Chinees en Indonesisch.

De hieronder vertelde verhalen zijn ontleend aan mijn boek 'Tit Khun Pay - annotatie van een krijgsambacht' (ongepubliceerd, 1990). Hierin heb ik -naast een overzicht van de Tit Khun van meneer Tan Eng Ho- alle anecdotes opgetekend die meneer Tan ons vertelde, en aan de hand waarvan wij werden onderwezen in de geschiedenis van deze stijl, maar ook en vooral in de normen en waarden van de traditionele krijgskunstcultuur.
Meneer Tan legde altijd uit hoe je precies moest 'onderzoeken', dit in tegenstelling tot de leraren van andere generaties die je het zelf lieten uitzoeken. Dit verhaal illustreert de traditionele lesmethode van deze leraren. "Maar", zei meneer Tan vaak als afsluiting van deze anecdote, "op de oude manier trainde je wèl, want je wilde het per sé kunnen!"
Tan Boen Hoey kreeg op een dag van Gouw Gin Hok les in het gebruik van wapens. Hij was zelf gewapend met de siang gan (twee korte stokken), en Gouw Gin Hok hanteerde de lange stok.
Op een gegeven moment viel Gouw Gin Hok aan met een stok. Tan Boen Hoey ontweek en wilde met één van zijn twee stokken de aanval afweren om, tegelijkertijd, met zijn andere stok aan te vallen. Echter, precies op het juiste moment draaide Gouw Gin Hok zijn stok onder de wering van Tan Boen Hoey door en sloeg zó hard van onderen tegen diens hand dat Tan Boen Hoey zijn stok los moest laten. De korte stok vloog metershoog door de lucht!
Gouw Gin Hok keek Tan Boen Hoey aan. vervolgens zette hij zijn lange stok in de hoek neer en zei glimlachend: "Ga maar trainen. Over drie maanden kijken we wel weer verder".