Tit Khun
de verhalen
knipoog
Je kunt HIER meer lezen over Tit Khun. Mocht je interesse hebben dan kun je HIER lezen over lestijden en HIER over de kosten. Voor contact met mij kun je HIER klikken.
Meneer Tan vertelde elke les wel verhalen; verhalen die hij weer gehoord had of situaties die hij zelf had meegemaakt. Altijd was er een verband met de uitleg van dat moment.
In deze vertellingen heb ik de oude Kuntao-benamingen intact gelaten, en de namen van de technieken zijn dus -zoals gebruikelijk in het voormalig Nederlandsch-Indië- een mengeling van Nederlands, Chinees en Indonesisch.

De hieronder vertelde verhalen zijn ontleend aan mijn boek 'Tit Khun Pay - annotatie van een krijgsambacht' (ongepubliceerd, 1990). Hierin heb ik -naast een overzicht van de Tit Khun van meneer Tan Eng Ho- alle anecdotes opgetekend die meneer Tan ons vertelde, en aan de hand waarvan wij werden onderwezen in de geschiedenis van deze stijl, maar ook en vooral in de normen en waarden van de traditionele krijgskunstcultuur.
Eén van de verloren onderdelen van Tit Khun is het geneeskundige aspect, zoals blijkt uit dit verhaal. Overigens vertelde meneer Tan dit vooral om de traditionele Kungfu-etiquette te illustreren.
Tan Boen Hoey gaf les in de tuin van zijn tante. Midden in die tuin stond een stellage waar zandzakken aan konden worden opgehangen, en die stellage leek een beetje op een schommelstellage: twee palen waren op een afstand van elkaar in de grond gedreven; daarbovenop lag een dwarsbalk waar een zandzak aan kon worden opgehangen.
Om te voorkomen dat de palen zouden kunnen gaan wrikken was elke paal gefixeerd met behulp van twee schuine steunbalken, die ook in de grond waren vastgezet.
Op een dag zei een leerling tegen meneer Tan, die Tan Boen Hoey assisteerde: "Als iemand hard en snel slaat werkt tit khun niet". "Natuurlijk wel" antwoordde meneer Tan, "maar je moet het uiteraard góed doen".
Vervolgens ging de leerling met meneer Tan debatteren, een schandelijke inbreuk op de etiquette, en Tan Boen Hoey gaf meneer Tan een knipoog: het signaal voor 'pak hem maar aan'.
Dus zei meneer Tan tegen de eigenwijze leerling: "Laat me dan precies zien wat je bedoelt. Jij slaat en ik zal proberen me met tit khun te verdedigen. Oké?"
De leerling knikte en viel aan. Meneer Tan maakte contact, verdedigde en -de opdracht van zijn leraar indachtig- gooide hem, met volle kracht! De brutale leerling vloog drie meter door de lucht voor hij weer neerkwam...
Maar doordat hij niet bedacht was op 'meegaan' kwam hij ongelukkig terecht: precies met zijn rug op één van de schuine steunbalken van de zandzakstellage! Hevig krimpend van de pijn lag het slachtoffer te spartelen en er kwam schuim uit zijn mond.
Geschrokken sprong Tan Boen Hoey op; in deze tuin slachtoffers maken betekende problemen met zijn tante! Dus liep hij naar de leerling, pakte hem bij een drukpunt op zijn voetzool en drukte daar. Gelukkig succesvol: de leerling hield op met schokken en kwam weer bij zijn positieven.