Tit Khun
de verhalen
in het lichaam
Je kunt HIER meer lezen over Tit Khun. Mocht je interesse hebben dan kun je HIER lezen over lestijden en HIER over de kosten. Voor contact met mij kun je HIER klikken.
Meneer Tan vertelde elke les wel verhalen; verhalen die hij weer gehoord had of situaties die hij zelf had meegemaakt. Altijd was er een verband met de uitleg van dat moment.
In deze vertellingen heb ik de oude Kuntao-benamingen intact gelaten, en de namen van de technieken zijn dus -zoals gebruikelijk in het voormalig Nederlandsch-Indië- een mengeling van Nederlands, Chinees en Indonesisch.

De hieronder vertelde verhalen zijn ontleend aan mijn boek 'Tit Khun Pay - annotatie van een krijgsambacht' (ongepubliceerd, 1990). Hierin heb ik -naast een overzicht van de Tit Khun van meneer Tan Eng Ho- alle anecdotes opgetekend die meneer Tan ons vertelde, en aan de hand waarvan wij werden onderwezen in de geschiedenis van deze stijl, maar ook en vooral in de normen en waarden van de traditionele krijgskunstcultuur.
Alleen de bewegingen kennen is niet genoeg.
Vanaf het moment dat meneer Tan zijn assistent apart nam na de les (zie HIER) werd hij keer op keer door meneer Tan getest: tijdens het doornemen van vrije series van vechtbewegingen plaatste meneer Tan dan plotseling een snelle, onverwachte aanval en keek toe hoe zijn leerling reageerde.
Het ging keer op keer niet naar zijn wens. "Je zit koffie te drinken" zei hij, "je moet voortdurend op de hoede zijn en niet zo zitten te slapen".
Op een keer, tijdens een les, moest de assistent voor de zoveelste keer met de 'vervelende leerling' oefenen. Die hield zich nooit aan de spelregels van de vastgestelde serie vechtbewegingen en daarom voorkwam meneer Tan altijd dat andere leerlingen met hem trainden.
Ook bij de assistent probeerde hij keer op keer om hem met andere dan de afgesproken handelingen te raken. Voortdurend was de assistent op zijn hoede en hij werd dan ook geen enkele keer geraakt. Plotseling, in het midden van weer zo'n onverwachte actie van de 'vervelende leerling', voelde hij een soort 'krak!' door zijn hele lichaam gaan, en daarna voelde hij zich meer ontspannen.
Meneer Tan zat langs de kant zijn sigaretje te roken. Toen de les voorbij was en iedereen weer naar huis was vertelde hij zijn assistent: "Ik zie dat ik je niet meer hoef te testen. Deze stijl zit nu 'in je lichaam'".