Tit Khun
de verhalen
een zachte stijl
Je kunt HIER meer lezen over Tit Khun. Mocht je interesse hebben dan kun je HIER lezen over lestijden en HIER over de kosten. Voor contact met mij kun je HIER klikken.
Meneer Tan vertelde elke les wel verhalen; verhalen die hij weer gehoord had of situaties die hij zelf had meegemaakt. Altijd was er een verband met de uitleg van dat moment.
In deze vertellingen heb ik de oude Kuntao-benamingen intact gelaten, en de namen van de technieken zijn dus -zoals gebruikelijk in het voormalig Nederlandsch-Indië- een mengeling van Nederlands, Chinees en Indonesisch.

De hieronder vertelde verhalen zijn ontleend aan mijn boek 'Tit Khun Pay - annotatie van een krijgsambacht' (ongepubliceerd, 1990). Hierin heb ik -naast een overzicht van de Tit Khun van meneer Tan Eng Ho- alle anecdotes opgetekend die meneer Tan ons vertelde, en aan de hand waarvan wij werden onderwezen in de geschiedenis van deze stijl, maar ook en vooral in de normen en waarden van de traditionele krijgskunstcultuur.
Een verhaal dat verteld werd wanneer meneer Tan de resultaten van 'lat'-training wilde onderstrepen.
Drie met elkaar bevriende Kungfu-leraren uit China waren 'vers' in Indonesië aangekomen. Eén van hen was de grootvader van Thio Seng Peng (één van de latere leraren van meneer Tan), en van hem weten we nog dat hij bekwaam was in het 'munten gooien'.
De reden is vergeten, maar de drie achtten het noodzakelijk om Tjiam Tjeng Soey (alias 'peh' Tjeng) voor een gevecht uit te dagen. Dit gebeurde voor diens huis, en hoewel 'peh' Tjeng er niets voor voelde zat er niets anders op dan de uitdaging aan te nemen.
Nu stond er midden in de voortuin van 'peh' Tjeng's huis een volwassen pinangboom, een mansbrede notenboom. Alvorens de strijd met zijn uitdagers aan te gaan vroeg 'peh' Tjeng hen om een ogenblik geduld; hij begaf zich naar de pinangboom en voerde daar, met volle kracht, zijn piong op uit. Bijna alle noten vielen uit de boom! De uitdaging is toen niet meer doorgegaan...