Tit Khun
de verhalen
een ijverige leerling
Je kunt HIER meer lezen over Tit Khun. Mocht je interesse hebben dan kun je HIER lezen over lestijden en HIER over de kosten. Voor contact met mij kun je HIER klikken.
Meneer Tan vertelde elke les wel verhalen; verhalen die hij weer gehoord had of situaties die hij zelf had meegemaakt. Altijd was er een verband met de uitleg van dat moment.
In deze vertellingen heb ik de oude Kuntao-benamingen intact gelaten, en de namen van de technieken zijn dus -zoals gebruikelijk in het voormalig Nederlandsch-Indië- een mengeling van Nederlands, Chinees en Indonesisch.

De hieronder vertelde verhalen zijn ontleend aan mijn boek 'Tit Khun Pay - annotatie van een krijgsambacht' (ongepubliceerd, 1990). Hierin heb ik -naast een overzicht van de Tit Khun van meneer Tan Eng Ho- alle anecdotes opgetekend die meneer Tan ons vertelde, en aan de hand waarvan wij werden onderwezen in de geschiedenis van deze stijl, maar ook en vooral in de normen en waarden van de traditionele krijgskunstcultuur.
Meesters verwerven hun kwaliteit door onophoudelijk hard te oefenen. Hoewel...
Tit Khun is een stijl die zich centreert rond vijf basis-'stappen' (lees HIER). Zodra die, na een jaar of drie meestal, worden beheersd worden de vormen onderwezen.
Enkele jaren daarna krijgt de leerling advies van zijn leraar om één van de vijf basisstappen te gaan specialiseren. Training in deze specialisatie wordt buiten het zicht gehouden van de anderen, en alleen de leraar en de leerling in kwestie weten welke stap er wordt gespecialiseerd.
Om deze training buiten het zicht van anderen te houden is het de bedoeling dat je deze training 's ochtends, meteen na het opstaan en voordat je aan je dag begint, te doen.
Thio Seng Peng was door zijn leraar Gouw Gin Hok geadviseerd om pat kwa te specialiseren. De zware training, waarbij met extreem lage stappen in acht richtingen wordt bewogen, leek de meester het meest geschikt voor deze leerling die het niet van zijn kracht maar van zijn beweeglijkheid (lees HIER) moest hebben.
Maar de training was zwaar en ook het extra vroege opstaan viel Thio Seng Peng niet makkelijk. En zo gebeurde het dus een keer dat Gouw Gin Hok vroeg in de ochtend naar het huis van Thio Seng Peng ging om te controleren of zijn leerling de opgedragen oefeningen wel deed.
Zo waren de meesters van vroeger.
Het was rond een uur of vijf in de ochtend toen de deurbel ging. Thio Seng Peng schrok wakker en vroeg zich verdwaasd af wie dat toch kon zijn, zo vroeg in de ochtend? Dus hij keek boven uit zijn slaapkamerraam en zag, tot zijn grote schrik, Gouw Gin Hok beneden voor de deur staan.
Snel liep hij naar de badkamer, pletste wat water over zijn gezicht zodat het er uitzag alsof hij zweette, rende naar beneden en deed -zogenaamd zwaar hijgend- de deur open.
"Oh, bent u het" fingeerde Thio Seng Peng zijn verbazing, "ik was net bezig met mijn pat kwa-training"...