Ik heb een kast vol boeken; uit sommige heb ik geleerd hoe het wél moet, uit andere hoe het liever anders moet; sommige boeken waren destijds leerzaam terwijl ik er nu van denk ‘waarom heb ik dat ooit gelezen’, andere boeken gaan tot op de dag van vandaag ver boven mijn begripsvermogen uit; maar uit elk boek heb ik in de loop der jaren iets kunnen meepikken waardoor zowel mijn inzichten als mijn vaardigheden konden groeien. In deze blog-serie deel ik ze graag met jullie.
The Sword Polisher’s Record — The Way of Kung-Fu
Auteur: Adam Hsu
Uitgeverij: Tuttle Publishing (1998)
Het is alweer 25 jaar geleden dat mijn school was onderverdeeld in een buiten- en een binnenschool. De buitenschool was een Tai Chi-school zoals alle andere; er werd niet in minder onderwerpen lesgegeven maar de insteek was ‘mensen helpen’ zoals dat Tai Chi-eigen is — een beetje oefenen voor de gezondheid; daardoor was de sfeer van deze buitenschool gemoedelijk en vriendelijk, je gaf hier en daar ‑als er om gevraagd werd- adviezen over gezondheids-gerelateerde vragen; dat soort dingen.
Er waren echter ook mensen die meer wilden of uit zichzelf een grotere inzet hadden. Zodra dat mij opviel keek ik het nog een tijdje aan en daarna nodigde ik ze uit voor mijn binnenschool.
Die binnenschool was anders qua opzet en doel; mensen werden opgeleid om uiteindelijk zelf les te gaan geven en moesten dus meer kunnen, en meer weten, dan hun toekomstige leerlingen. Zoals gezegd werd er wel in dezelfde onderwerpen getraind maar veel intensiever: meerdere sessies per week van elk drie uur waarbij je aanwezigheid werd verwacht, geen aardige woorden maar eisen aan inzet. Ik was niet aardig of vriendelijk, had zo mijn eisen en mijn nukken, en heb regelmatig ook mensen weer uit de groep gezet als ik het niet eens was met hun inzet of ‘Kung Fu-manieren’.
Die Kung Fu-manieren ‑de Kung Fu-cultuur zo je wil- werden niet uitgelegd en dat had een reden. Zo had ik, toen ik zelf nog in training was, ooit een gesprek met één van mijn eigen meesters over mijn toenmalige sparringpartner waar mijn leraar ontevreden over was.
Ik vroeg toen aan hem waarom hij dat niet, zoals ik vanuit Nederlandse vergelijkbare situaties gewend was, bespreekbaar maakte met die leerling — een motivatie- of gedragsgesprek of, zoals een andere leraar het ooit verwoordde: een ‘handje-boven-het-hoofd-houden’-gesprek. Hij keek mij ontsteld aan en zei “nee, dat mag ik niet doen! Als ik dat ga doen gaat hij straks goed gedrag spélen en dan kan ik niet meer zien wie hij werkelijk is!”
Uiteraard was ik mijn leraar niet en mijn leerlingen waren voor een deel Nederlanders, geen mensen met een achtergrond in Aziatische cultuur. Daardoor vond ik dat ik hier toch wat anders mee om moest gaan; niet té anders, dat niet, dus gedrag of inzet-problemen bespreekbaar maken heb ik nooit gedaan; maar ik vond dat ik mijn leerlingen wel een handvat moest geven om de Kung Fu-cultuur op te pikken.
Nou schreef ik voor de binnenschool regelmatig artikeltjes; soms over technische zaken natuurlijk (een aantal daarvan is later tot boek uitgewerkt), soms over geschiedenis, soms anekdotes uit onze geschiedenis.
Daarnaast had ik een leeslijst voor de leerlingen van de binnenschool samengesteld, en dit was een mooie mogelijkheid om dat handvat aan te reiken.
Er was namelijk een boek dat hier ideaal voor was: The Sword Polisher’s Record — The Way of Kung-Fu van Adam Hsu.
Ik kende deze meester al van zijn columns en artikelen in de diverse Amerikaanse vechtsport-tijdschriften die ik las (Black Belt Magazine, Inside Kung Fu) waarin hij vaak uitleg gaf over de Kung Fu-cultuur.
De The Sword Polisher’s Record leest makkelijk en is vlot geschreven. Dat komt o.a. doordat Hsu het boek heeft onderverdeeld in een aantal thema’s met, per thema, een aantal korte artikelen. De thema’s die hij behandelt zijn
- Knocking on the Kung-fu Door
- The Foundation of Kung-fu
- Myth and Reality of Kung-fu Styles
- The role of Forms in Kung-fu
- Mind and Body Training
- Usage: The Soul of Kung-fu
- Masters and Students
- Kung-fu Today and Tomorrow
Het is een boek dat nog steeds, bijna dertig jaar na dato, interessante en nog steeds valide onderwerpen beschrijft; en één van die onderwerpen ‑en daarmee de reden dat ik het op de boekenlijst heb gezet- was het thema ‘Masters and Students’ waarin Hsu ’the proper Kung-fu attitude’ beschrijft.
Zoals je ziet aan het lijstje thema’s gaat het boek over meer dan alleen dat; de vraag over (zijn visie op) de zin van vormtraining komt aan bod bijvoorbeeld en veel meer interessante Kung Fu-gespreksonderwerpen.
Het is wat dit boek zijn waarde geeft — niet alleen voor de zoekende leerling (er staat zoals gezegd veel interessante, meer algemene, Kung Fu-informatie in) maar ook voor de leraar die net iets meer achtergrond zoekt.
Van harte aanbevolen.
* Er wordt commissie verdiend via de ingesloten links naar Amazon.nl in het bovenstaande artikel.
