Baguazhang, Boekbespreking, Chinese termen, Filosofie, Instructie, Principes

Boekbespreking — ‘A Shadow on Fallen Blossoms’

Ik heb een kast vol boeken; uit som­mige heb ik geleerd hoe het wél moet, uit andere hoe het liev­er anders moet; som­mige boeken waren des­ti­jds leerza­am ter­wi­jl ik er nu van denk ‘waarom heb ik dat ooit gelezen’, andere boeken gaan tot op de dag van van­daag ver boven mijn begripsver­mo­gen uit; maar uit elk boek heb ik in de loop der jaren iets kun­nen meepikken waar­door zow­el mijn inzicht­en als mijn vaardighe­den kon­den groeien. In deze blog-serie deel ik ze graag met jul­lie.

A Shad­ow on Fall­en Blos­soms – The 36 and 48 Tra­di­tion­al Vers­es of Baguazhang
Auteur: Andrea Mary Falk
Uit­gev­er­ij: tgl books, Québec (2017)

Hoewel mijn school in de volksmond bek­end staat als ‘een Tai Chi-school’ klopt dat in feite niet: het is een school in interne kri­jgskun­st. Vecht­en heeft immers geen sti­jl — hoo­gu­it zijn er meth­od­es om spec­i­fieke vaardighe­den te ver­w­er­ven; en wat wij tegen­wo­ordig ‘een sti­jl’ noe­men is in feite niet meer dan een gefos­siliseerde over­drachtsmeth­ode. Daar­bij moet de leer­ling niet zozeer de vor­mgevin­gen leren maar wordt hij veron­der­steld zelf verder te zoeken: zo kan hij tot herken­ning te komen van de kern­principes die via die vor­mgevin­gen wor­den overge­dra­gen.

Dat betekent dat wij veel meer onder­wi­jzen dan ‘alleen maar’ Tai Chi; en omdat principes leren ken­nen maatwerk is loopt elke leer­ling ‑anders gebouwd, ander tem­pera­ment- naar buiten met een eigen sti­jlen- en oefenin­gen­pakket.

Eén van de sti­jlen c.q. instruc­tiemeth­od­es die, vanu­it die inval­shoek bezien, in mijn school alleen beperkt wor­den onder­wezen is Baguazhang. In de School van de Kraan­vo­gel is dat een inter­pre­tatie van Wudang Baguazhang van Fei Yin­tao, maar er zijn heel veel ver­schil­lende stro­min­gen.

Zo ver­schil­lend als die stro­min­gen ook mogen zijn (de ene stro­ming is beïn­vloed door shuai jiao, de andere door tan­tui, enzovoorts), de principes waar ze omheen gebouwd zijn bli­jven het­zelfde. Zodoende zijn de oude geschriften van Baguazhang voor elke vari­ant rel­e­vant maar ook voor elke interne sti­jlschool die door het con­cept ‘sti­jl’ heen heeft weten te prikken.

Een rev­o­lu­tion­air Chi­nees boek dat over Baguazhang pub­liceerde was geschreven door Yan Dehua in 1936, waar­bij het rev­o­lu­tion­aire daaraan (naar Chi­nese begrip­pen van die tijd) was dat hij niet zozeer de houdin­gen beschreef maar de toepassin­gen. Eerdere auteurs zoals de beroemde meester Sun Lutang beschreven alleen de posi­ties en, typ­isch voor Sun Lutang, een filosofis­che achter­grond.

Andrea Mary Falk ‑zelf een kundig Baguazhang-meester- heeft het boek van Yan Dehua ver­taald en in 2000 uit­gegeven onder de titel Yan Dehua s Bagua Appli­ca­tions, en in haar sum­miere voor­wo­ord zegt ze “This is pure baguazhang – noth­ing more needs to be said. For this rea­son I have not edit­ed or made any com­men­tary at all, and kept thew flavour of the orig­i­nal book as much as pos­si­ble”.
Oftewel: ze heeft er niks aan toegevoegd, niks bij uit­gelegd — ze heeft alleen maar één op één ver­taald want meer was, vol­gens haar, niet nodig.

Inder­daad ver­taalt Falk ver­vol­gens alleen maar zon­der voet­noten, op- of aan­merkin­gen, en de tekst en afbeeldin­gen in het boek van Yan Dehua zijn ver­vol­gens zó duidelijk dat iedereen die thuis is in de Chi­nese interne kri­jgskun­sten de oefenin­gen relatief makke­lijk kan repro­duc­eren en incor­por­eren.

Nou is een interne sti­jlschool ‑in dit geval Baguazhang- meer dan ‘de toepassin­gen’- er zijn achterliggende rede­nen, principes, die het waarom van deze toepassin­gen verk­laren. Boven­di­en zijn toepassin­gen hoo­gu­it een voor­beeld van ‘hoe het zou kun­nen’, en zek­er niet van ‘hoe het zou moeten’. Echter, principes, con­cepten en ideeën uit­leggen vraagt soms hele lap­pen tekst waarin je makke­lijk over de kern heen leest en ‑belan­grijk voor degene die niet wil ‘weten’ maar wil ‘kun­nen’- die vaak moeil­ijk te onthouden zijn.

Bij Baguazhang is de oploss­ing hier­voor gevon­den in de vorm van korte ver­sjes, een soort van one­lin­ers eigen­lijk maar dan op rijm. Daar zijn twee series van, namelijk een rijt­je van 36 en een rijt­je van 48 ver­sjes.

Er is inmid­dels een uit­ge­brei­de reeks aan boeken, zek­er in het Chi­nees, die tekst en uit­leg geven over de beteke­nis van deze ver­sjes. Maar het is dezelfde Andrea Mary Falk die ik al eerder noemde die alle vari­aties naast elka­ar gelegd heeft en die, in haar boek A Shad­ow on Fall­en Blos­soms – The 36 and 48 Tra­di­tion­al Vers­es of Baguazhang, ver­vol­gens de ver­schil­lende ver­sies met elka­ar is gaan vergelijken. 

Wat zegt deze anders dan die, waarom, tot welke betekenisver­schillen lei­dt het – dat soort vra­gen. Tussendoor geeft ze via opmerkin­gen in de hoofdtekst en in voet­noten blijk van een enorme ken­nis op het gebied van interne kri­jgskun­sten­sc­holen en ‑tek­sten in het alge­meen en valt er ook voor niet-Baguazhang beoe­fe­naars veel te leren.

Zo heeft ze zin­volle din­gen te zeggen of de typ­is­che Tai Chi-houd­ing dan bian, over shi (式 en 勢), ze beschri­jft veldge­waar­word­ing en benoemt het ver­schil tussen het dant­ian en de onder­buik, ze geeft een over­drachtelijke uit­leg van de Lange Riv­i­er, geeft een metafy­sis­che uit­leg over de ‘heng-’ en ‘ha-‘klanken, ze geeft een tech­nis­che uit­leg over bi 閉 (bek­end in Tai Chi uit de naam ru feng si bi), tussen neus en lip­pen door beschri­jft ze de his­to­rie van de reden voor naamgev­ing van ‘de’ drie interne sti­jlen, ze benoemt op acad­emisch onder­bouwde wijze de onzin van het kop­pe­len van filosofis­che con­cepten aan kri­jgskun­st, en nog veel en veel meer.

Punt is: als je hier niet op let lees je er over­heen door­dat het alle­maal korte, makke­lijk te mis­sen opmerkin­gen zijn in haar uit­leg over de beteke­nis van een bepaald vers en de vergelijk­ing daar­van met andere vari­anten. Het boek is veel rijk­er dan je op het eerste gezicht zou verwacht­en en geeft niet alleen blijk van de enorme ken­nis en vaardigheid (om de tek­sten te kun­nen inter­preteren moet je zelf over een behoor­lijke vaardigheid beschikken) van de auteur maar deelt in ieder geval die ken­nis ruim­schoots met de lez­er.

En hoewel de titel van het boek sug­gereert dat het over bloe­sems gaat denk ik daar anders over: je denkt dat je een bloe­sem koopt maar je kri­jgt een vrucht.

Van harte aan­bev­olen!

PS: een excel­lente en goed onder­bouwde ver­tal­ing in het Ned­er­lands van de 36 en 48 Baguazhang-verzen bestaat ook (weliswaar zon­der de aan­vul­lende com­mentaren zoals Falk die geeft) en heb ik in mijn bez­it, maar ik kan er geen online link van vin­den. Mocht je hierin geïn­ter­esseerd zijn dan ver­wi­js ik je met plezi­er door naar de web­site van de auteur.

* Er wordt com­missie ver­di­end via de inges­loten links naar Amazon.nl in het boven­staande artikel.